Dag 9: In Venlo begint de victorie

26 februari 2015

 Loopbaanadviseur Linda Koolen
Loopbaanadviseur Linda Koolen: “Ik geloof niet meer in vacatures.”

De vlaai staat op tafel, we zijn in Venlo! Rond de tafel zitten zes vrouwen die boventallig zijn verklaard nadat hun werkzaamheden naar een ander land met lagere lonen werden verplaatst. Het is een netwerkbijeenkomst waarbij de dames voor het eerst samen bij elkaar komen om ervaringen en kennis te delen. Onder de bezielende en energieke leiding van loopbaanadviseur Linda Koolen. Realistisch, doelgericht en zonder fratsen helpt ze mensen aan de slag. Met een slagingspercentage tussen de 80 en 90%. Haar geheim? “Je moet geen baan gaan zoeken, je moet een baan vínden.”

Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, als je hebt gehoord dat je niet meer nodig bent op je werk. En je dan opeens bezig moet houden met het sociale plan, de mogelijkheden en kansen die er eventueel zijn. Omscholing misschien? En wat als ik in de WW kom en te maken krijg met het logge UWV? Vrijwel iedereen die het treft om boventallig verklaard te worden – een mooi woord voor overbodig – begint allereerst met deze rouwfase. Tenzij je vrolijk meteen naar een andere baan kunt hoppen en fluitend verder gaat. Maar dat is weinigen gegeven. En in een economisch wat zwakkere regio als Noord-Limburg liggen de banen niet voor het oprapen. Vacatures wel, maar daar moet je je niet veel van aantrekken, blijkt.

“Ik geloof niet meer in vacatures”, zegt Linda. “De vacature kent een levensloop en die komt er op neer dat als een vacature op internet komt bij de grote banensites, je al acht weken te laat bent.” De dames rond de tafel beamen dit. “Laatst kreeg ik om half vijf ’s nachts een e-mail van werk.nl, in de ochtend meteen gebeld maar die baan was al lang weg.” Ook de anderen kennen deze ervaring. Ze schrijven brieven of bellen voor banen die er niet meer zijn. Vandaag zien ze elkaar voor het eerst in een groep. Hiervoor hebben ze individuele gesprekken met Linda gevoerd, sinds een maand of twee. “Met sommigen heb ik ook pittige gesprekken gehad. En dat is nodig, die mensen hebben een extra zetje in de rug nodig, anders zijn ze al snel weer terug bij af. Het begint er mee om uit de rouwfase te komen en naar de toekomst te gaan kijken.” Linda eist coachbaarheid van haar cliënten. “Ik steek geen energie in geen rendement.” Ze eist ook vier uur per dag aan sollicitatie-activiteiten van haar mensen. “Er is geen excuus voor niet solliciteren.”

De tips vliegen over tafel

De ervaringen van de dames lopen uiteen. De ene heeft meerdere gesprekken gehad, de ander heeft bijna een baan, weer een ander durft nog niet te bellen. Vooral dat bellen van potentiële werkgevers blijkt een issue. “Hoe doe je dat toch?”, wordt gevraagd als iemand vertelt over haar gesprekken. En de tips vliegen over tafel.
“Gewoon, doen! Laatst had ik vijf nummers nodig om de juiste persoon te pakken te krijgen. En die wilde me afpoeieren, maar ik laat me niet zomaar ophangen.”
“Maar jij voelt je niet onzeker, ik wel.”
“Hoe meer je er mee bezig bent, hoe lager de drempel wordt.”
“Je moet steekwoorden opschrijven, geen zinnen.”
“Eerst plassen, rustig zitten en dan bellen.”
“Laatst heb ik de kinderen een paar uur uitbesteed en ben gaan bellen. Tien gesprekken in vier uur tijd.”

Linda knikt en onderschrijft het belang van het bellen. “Je moet het ook niet groter maken dan het is. Probeer ook om het een echt gesprek te laten zijn. Mensen zijn best aardig hoor. En bedenk dat je enthousiasme in je stem laat horen. Maak een lijst met bedrijven, zoek er de contactpersonen bij en ga bellen. Vraag naar meer informatie over het bedrijf en of je keer langs kunt komen, of ze een open dag hebben. Je kan ook een ‘nee’ krijgen, dat moet je ook accepteren. Het is altijd goed om te bellen, altijd een positieve ervaring en goed voor je zelfvertrouwen.” De dame die het meest opziet tegen de telefoon besluit met een resoluut: “En nu ga ik het doen.”

Netwerken als heilige graal

Naast het bellen gaat het de dames ook vooral om het netwerken. Op last van Linda hebben ze allemaal een LinkedIn-profiel en gebruiken ze ook Facebook en Twitter. “Zeg dat je actief zoekt, mensen willen je graag helpen.” Als er wordt gesproken over de mogelijkheden van één van de dames die ook Duits spreekt, zegt een ander: “Ik heb vandaag nog iets gezien voor je.” Linda reageert met: “Waarom stuur je die dan niet door?” Het netwerken is de heilige graal van Linda. “Als je geen netwerk hebt, start er dan één.” Ze klinkt misschien streng op papier, die Linda. Maar met haar energie en positiviteit geeft ze de dames wel meer zelfvertrouwen. Na de bijeenkomst spat het enthousiasme er vanaf. “Jullie zijn super actief! Ik ben niet bang dat iemand het niet gaat lukken”, lacht Linda.

Terug in haar kantoor is Linda meteen weer bezig met haar andere cliënten. “Ik heb ze allemaal in mijn achterhoofd, ik Skype, ik whatsapp en mail en bel met iedereen. Vooral nu de toptijd weer aanbreekt. De maanden maart, april en mei zijn de beste maanden om een nieuwe baan te vinden.” De zes dames krijgen via het sectorplan Kantoorbranche zes maanden coaching van Linda. Het moet gek lopen als ze niet binnen die tijd weer aan de slag zijn, gelet op het scoreboard van Linda: “Ik krijg bijna al mijn cliënten geplaatst. En het overgrote deel is ouder dan 50 jaar.” En dat is goed nieuws voor haar gemiddeld zeventig cliënten per jaar. Als we Linda konden klonen, zouden we het werkloosheidspercentage met de helft kunnen verminderen. Zelfs het UWV is één van haar opdrachtgevers: petje áf!


 

Actieteam crisisbestrijding
Seger Pijnenburg
Seger Pijnenburg