Dag 11: Hollandse zuinigheid overwint álles!

2 maart 2015

 
Maret Wielenga
Maret Wielenga: “Sommigen zijn wakker geschud uit de hangmat en zijn aan de slag, maar er moeten er nog veel meer volgen.”

Een ‘Grande Dame’ in de zorg, met het hart op de juiste plaats én op de tong. Graag stel ik u voor aan Maret Wielenga, Beleidsmedewerker P&O van InteraktContour. Deze organisatie richt zich op de zorg voor mensen die getroffen zijn door niet aangeboren hersenletsel. Mensen die na een beroerte, een ongeluk of chronische hersenziekte als alzheimer en dementie zorg behoeven. InteraktContour levert deze zorg in een groot deel van het land, grofweg in een brede band vanaf Almere tot aan de Duitse grens. Iets meer dan 1.000 patiënten worden door iets minder dan 1.000 medewerkers verzorgd, begeleid of behandeld op 53 locaties. De rest vertelt Maret zelf, in een heerlijke spraakwaterval.

“Het eerste wat ik dacht toen ik hoorde van de sectorplannen was: ‘Dat is wel over de huizen heen!’* Eerst knijpt het ene ministerie de zorg flink uit en moet hetzelfde werk voor veel minder geld gebeuren. Met gedwongen ontslagen en toestanden in de thuiszorg als gevolg. En dan gaat weer een ander ministerie actie ondernemen om het effect op te heffen. Ik dacht eerst: hier ga ik niets mee doen. Maar ja, dan komt de Hollandse zuinigheid naar boven. Je moet dat geld ook niet laten liggen.”

“Kijk, wij hebben veel mensen in dienst met een agogische achtergrond. Maar door de nieuwe wetgeving mogen we alleen hogere zorgzwaarte pakketten leveren. Dus niet alleen het begeleiden maar ook verpleging. En dan leren onze agogen ook wel verpleeghandelingen zoals medicijnen toedienen of een katheter vervangen, maar dat mag niet meer. Daarvoor moet je gekwalificeerd personeel hebben met een HBO-V opleiding. En dat is een opleiding die vier jaar duurt, terwijl onze medewerkers die dit niveau dienen te halen ook een werkweek van 32 tot 36 uur hebben. Dus naast het werk en vaak gezin wordt er verwacht dat ze vier jaar lang de intensieve opleiding moeten volgen. Dat is niet níks hoor! Maar je kan niet anders want je moet die HBO-ers in huis hebben omdat de wetgeving dat vereist. En die HBO-ers zijn dun gezaaid. De studenten HBO willen liever niet in de gehandicaptenzorg werken, de meisjes willen naar de kinderafdelingen en de jongens naar de intensive care.”   

Wakker geschud uit de hangmat

“De eerste tranche van de sectorplannen hebben we gemist, dat ging gewoon te snel. Dus bij de tweede tranche hebben we samen met RegioPlus een aanvraag ingediend met een plan langs twee lijnen: opleiding en mobiliteit. Dat was nog wel wat lastig omdat wij met onze 600 medewerkers met werkgeversverenigingen in vijf regio’s te maken hebben, maar het is gelukt. En inmiddels zijn de eerste opleidingen gestart. We hebben er nu 40 op MBO, 20 doen er een opleiding ziekenverzorgende en we hebben er drie op HBO. Uiteindelijk moet minstens de helft van de 600 medewerkers aan het bed opgeleid worden, dus ik heb nog wel wat werk voor de boeg. Het is echt sleuren, want ze zien de urgentie er nog niet zo van in. Sommigen zijn wakker geschud uit de hangmat en zijn aan de slag, maar er moeten er nog veel meer volgen.”

“Over 10 jaar zal het aantal patiënten met Alzheimer en dementie verdubbeld zijn, het aantal mensen met diabetes type 2 zal verdrievoudigd zijn. En die hebben allemaal zorg nodig straks. En misschien hebben we dan wel al het geld van de wereld, maar niet de mensen. Dan moeten we verpleegkundigen gaan importeren of bussen met zieken naar Spanje laten rijden. Dus die draconische maatregelen van nu liggen ook wel voor de hand. Maar dat mensen werkloos raken, of hun eigen baan als vrijwilliger terugkrijgen is toch niet de bedoeling? Daarom zijn die opleidingen zo belangrijk en die sectorplannen zo’n goede zaak. En dan heb ik het niet over de eigen huisopleidingen van instellingen, want wat zegt dat nou? Ik ben blij dat wij met ROC Landstede hier in Zwolle samenwerken, die diploma’s zijn erkend. Binnenkort studeert hier een groep medewerksters af voor de VIG-opleiding van één jaar. Dat is Verzorgende Individuele Gezondheidszorg. Ik ben beretrots op die meiden!”   

Met een diploma op zak ben je meer waard

“Ik probeer onze medewerkers ook te motiveren om te studeren. Met een diploma ben je straks ook meer waard. De zorgsector is nog lang niet uitbezuinigd dus door nu de opleidingen te volgen blijf je interessant voor de arbeidsmarkt. Vooral in Flevoland, daar is het verloop hoog en personeel schaars. Hier in het oosten is dat veel minder. Dus ook al heb je kinderen die op school zitten, of moet je je kwalificeren voor banen die nog niet bestaan: doe het in hemelsnaam. En dan zeggen ze soms tegen me: ‘Maret, het lijkt wel een LOI-opleiding’. Omdat ze veel zelf moeten doen. Ja, dank je de koekoek, het is tegenwoordig niet meer in een klas zitten en aanhoren. Studeren is zelf doen, zelf ontdekken en daardoor veel leren en bijblijven. Ook ná je studie. Ik zeg altijd: ‘if you don’t use it, you lose it’.

“Het valt ook allemaal niet mee in de zorg. Automatisering die niet werkt, de administratieve druk die steeds hoger wordt. Zo’n zorgdossier, dat is een dik pak papier met valpreventie, voedingsanalyse en doorligkansen, allemaal voor een risicoprofiel. Een dossier om een dossier, zeg ik wel eens. Natuurlijk is het goed om zorgvuldig te zijn, zeker als het gaat om het toedienen van medicijnen, dan moet je gewoon goed opletten. Maar in de praktijk komt het dan voor - omdat het dossier het zegt – dat de patiënt wakker gemaakt wordt om een slaappil te nemen.”

(*= ‘Dat is over de huizen heen’ betekent zoiets als ‘Wat is dit nou weer?’, red.) 



 

Actieteam crisisbestrijding
Seger Pijnenburg
Seger Pijnenburg